ΠΑΡΑΜΑΤΜΑ ΣΑΤΣΑΡΙΤΑ ΜΕΡΟΣ 2

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Πολυαγαπημένε Σουάμι,

Αυτό το αναρριχώμενο  δεν μπορεί να ζήσει χωρίς το δέντρο. Προσφέρω αυτό το Παραμάτμα Σατσαρίτα μαζί με  όλα μου τα δάκρυα και όλη μου την Πρέμα , ώστε το Δέντρο Σάι Ασβάττα να μπορέσει σύντομα να φυτευτεί στη Γη.

…η σκόνη στα Πόδια Σου

Το λουλούδι της Φωτιάς

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

---

1.                    Το Αστέρι Άγγελος

2.                   Μπροστά από το Άϊ χωρίς άϊ (Μάτι χωρίς                           «Εγώ»)

3.                  Αγελάδα κάτω από δέρμα Τίγρης

4.                  Ανοιχτό Πακέτο, Ανοιχτό Μυστικό

5.                   Ανοιχτό Κουτί

6.                   Αδύνατο Δυνατό

7.                   Απόδειξη του Παπαγάλου

8.                  Ποια η Τιμή;

9.                  Δεν είμαι εγώ

10.               Πόσες Γιούγκας Ασκητισμού για να               γεννηθεί ο Θεός;

11.               Επικεφαλής

12.              Πρωτα στο Ναό

13.              Όχι Κάνακα Ντάρα, αλλά Καρούνα Ντάρα

14.             Το τέσσερα γίνεται Ένα

15.              Πώς είναι το Σώμα του Σουάμι;

16.             Ποιος μπορεί να δει τον Θεό;

Επίλογος

Είναι στο έκτο τσάκρα που ο άνθρωπος και ο Θεός ενώνονται και απολαμβάνουν. Πρόκειται εδώ για την ένωση των Σίβα – Σάκτι. Η κάθε τζίβα φθάνει την ευτυχία του Θεού βιώνοντάς την στην ψυχή. Γιατί έγραψε κατ’ αυτόν τον τρόπο ο Σουάμι; Είναι τα τσάκρας της Κουνταλίνι μου που ζητάν να τα ευλογήσω. Τι είναι όλο τούτο το μυστήριο; Είναι αυτά τα αισθήματα από τα τσάκρας της Κουνταλίνι που αναδύονται προς τα έξω μέσα από το Στούπι. Είναι αυτά που θα λειτουργήσουν σε κάθε ανθρώπινο πλάσμα. Και αυτός είναι ο λόγος που ζητάν τις ευλογίες μου. Αυτά κάνουν τη δουλειά, αλλάζουν τα 5,8 δις Τζίβας που υπάρχουν στον κόσμο. 

ΣΑΒΙΤΡΙ

Άκουσα τις κραυγές σου. Ναι, κάποιος πρέπει να κατέβει, κάποιος που θα σπάσει το Σιδερένιο Νόμο και θα αλλάξει την Καταδίκη – Μοίρα της Φύσης με τη δύναμη του Πνεύματος. Ένας σπόρος θα πρέπει να φυτευτεί σε κάποια τρομακτική ώρα θανάτου, ένα κλαδί του Ουρανού που θα μεταμοσχευτεί  στο ανθρώπινο έδαφος και με το οποίο  η Φύση θα υπερπηδήσει το θάνατο.

Οι τρεις Άλβαρ

Ο πρώτος Άλβαρ ήταν γνωστός σαν Poikai Azhwar (προφέρεται σαν Άλβαρ). Γεννήθηκε σε ένα λωτό σε μια λίμνη. Το όνομα του μέρους είναι γνωστό σαν Τιρουβέκα. Ο Poikai Azhwar ήταν μια όψη του κοχυλιού του Μάχαβίσνου και έζησε τον 7^ο αιώνα. Ήταν μεγάλος πιστός πάντα βυθισμένος στις σκέψεις του Μαχαβίσνου.

O επόμενος είναι ο Bhoothad Azwar. Γεννήθηκε κοντά στο Μαχαμπαλιπούραμ στο Τσενάι. Γεννήθηκε στην κορυφή ενός μπλε λουλουδιού σε έναν θάμνο γιασεμιού. Ήταν μια όψη του ρόπαλου του Βίσνου.  Και αυτός γεννήθηκε κατά τη διάρκεια του 7^ου αιώνα και πιστός του Μαχαβίσνου.

Ο τρίτος Άλβαρ ήταν ο Pey Azwar. Γεννήθηκε στο Μυλαπούρ του Τσενάι στο Ναό Αντικέσα Πέρουμαλ και αυτός σε ένα νούφαρο. Είναι μία όψη του σπαθιού του Μάχαβίσνου. Και αυτός γεννήθηκε τον 7^ο αιώνα. Το σπαθί του Μάχαβίσνου είναι γνωστό σαν Ναναντατάκαμ.

 Οι Άλβαρς επισκέπτονταν διάφορους Ναούς του Βίσνου και τραγουδούσαν. Μια νύχτα πήγαν στο Τιρουκοβίλουρ, ο καθένας τους από διαφορετική τοποθεσία. Καθώς σκοτείνιασε, ο πρώτος Άλβαρς πήγε σε ένα σπίτι που είχε ένα μικρό προστώο. Ζήτησε από τον ιδιοκτήτη αν μπορούσε να ξαπλώσει εκεί για να ξεκουραστεί τη νύχτα.

Σύντομα και ο δεύτερος Άλβαρ ήρθε στο ίδιο σπίτι και ζήτησε και κείνος ένα μέρος για να περάσει τη νύχτα. Ο πρώτος Άλβαρ είπε: «Ο χώρος είναι πολύ μικρός, δεν χωρούν να ξαπλώσουν δύο μαζί, έτσι ας καθίσουμε.» Κάθισαν και οι δυο τους. Σε λίγο έρχεται και ο τρίτος Άλβαρ.

Ξανά ο πρώτος Άλβαρ είπε: «Μόνον ένας μπορεί να ξαπλώσει εδώ και δύο να καθίσουν. Για μας τους τρεις ο μόνος τρόπος για να χωρέσουμε είναι να σταθούμε όρθιοι.»

Τελικά ήρθε και ένας τέταρτος, που ήταν στην πραγματικότητα ο Ίδιος ο Βίσνου. Κάθισε και με τους τρεις. Τώρα και οι τέσσερις στέκονταν όρθιοι πολύ κοντά ο ένας στον άλλο. Βλέποντας αυτό ο πρώτος Άλβαρ άρχισε να τραγουδάει:

Ολόκληρος ο κόσμος είναι μια λάμπα.

Ο ωκεανός είναι το γκι

Εγώ φωτίζω τούτην λάμπα του ήλιου.

Ω Μπαγκαβάν Πέρουμαλ, διώξε όλες τις δυσκολίες.

Ο δεύτερος Αλβάρ τότε άρχισε να τραγουδάει:

Η αγάπη μου είναι μία λάμπα

Η λαχτάρα μου είναι το γκι

Ο νους μου που λιώνει είναι το φυτίλι

Εγώ ανάβω αυτή τη λάμπα της σοφίας για το Ναράγιανα.

Ο τρίτος Άλβαρ ακολούθησε:

Βλέπω τον Θεό, βλέπω το Χρυσό Του Σώμα

Βλέπω το κοχύλι Του και το Τσάκρα

Βλέπω τα χέρια Του

Swami then indicated page 128,

... The world is not built with random bricks of Chance. Many are the

masons obeying the Unseen that have built it. And of these master builders

Savithri is one. 

This is what Swami indicated, let us see. Here Aurobindo says that the world is not

built by bricks, which have no connection; none has been done by chance. There is Karana,

the cause, and Kaarya, bringing into action. There is both reason and action. Thus, the

functioning of the world is through continuous reason and action. A man has a lineage; he

belongs to a particular clan. This goes on continuously. In this world, there are many

castes, religions and different groups that all function in harmony. Each religion has a

founder, caste and clan. All expands in this way. It is said that the world is built by many

masons, who all act under God. Who are these masons? They are Avatars, saints, sages

and the founders of the different religions, who together make a harmonious world. 

Many different religions have come to this world. Each man lives according to the

dharma of his religion. There is also dharma of caste and clan. All live in this way. Kings

rule their kingdoms and countries with justice. In these many countries, philosophers

come and show the path to the people. Yet, when dharma declines, Avatars descend to

guide humanity. The Maharishis came, collated the Vedas and Upanishads and also

showed the path to man. Veda Vyasa came and formulated the 18 Puranas and the four

Vedas. The epics like the Ramayana and Mahabharata appeared to guide humanity. The

Bhagavad Gita came to the world, many sages practiced its message and the teachings

therein. Thus, all is built by many people. Among them Savithri is also one. 

This world functions continuously through the will of an Unseen God. Swami

descended and has shown this. He said that there is only one God, who is all pervasive.

Everywhere are His eyes, ears, hands and legs. Thus, all are equal. No one should find fault

with another. This is what He taught.

  

Η Νέα Μπαγκαβάταμ

Πρόλογος

Ο Σουάμι υπέδειξε πολλά και διαφορετικά τμήματα του κειμένου στο βιβλίο Μπαγκαβάταμ Βαχίνι και μου ζήτησε να γράψω πάνω σ’ αυτά. Έγραψα συνδέοντάς τα με τον Σουάμι, με εμένα και με το Αβαταρικό Του Έργο. Όλα ταίριαζαν τόσο πολύ με τις δικές μας ζωές! Με τον ίδιο τρόπο επίσης υπέδειξε πολλά μέρη από το βιβλίο του Sri Aurobindo «Σάβιτρι», ζητώντας μου να γράψω πάνω σ’ αυτά.  Και αυτό δείχνει το Αβαταρικό Έργο του Σουάμι. Εξηγώ, γράφω και στέλνουμε το κάθε κεφάλαιο σαν ένα ηλεκτρονικό Άρθρο. Η Μπαγκαβάταμ είναι γεμάτη με ιστορίες των Λίλας του Κρίσνα. Δείχνει πώς πρέπει κάποιος να προετοιμάζεται για τον θάνατο. Ο Σουάμι ήρθε στον κόσμο και δείχνει αυτό ακριβώς. Από πριν  έδειξε τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος. Πώς να πεθάνει χωρίς να γεννηθεί ξανά και ξανά. Αυτό είναι που δίδαξε επί 84 ολόκληρα χρόνια. Δεν είστε το σώμα, είστε το Άτμα. Πρέπει τώρα να φθάσετε το Μούκτι. Δεν υπάρχει λόγος να γεννιέστε και να πεθαίνετε ξανά και ξανά. Αυτό κήρυττε ο Σουάμι επανειλημμένα. Ο Κρίσνα κήρυξε την Μπαγκαβάτ Γκίτα στο πεδίο της μάχης. Με τον ίδιο τρόπο και ο Σουάμι κήρυττε τις Βέδες, Γκίτα, Ουπανισάδες, Μπαγκαβάταμ όλα αυτά τα 84 χρόνια στο πεδίο της μάχης της Κάλι Γιούγκα. Έχει κηρύξει όλες τις μεθόδους. Πρέπει, λοιπόν, και εμείς να εφαρμόσουμε στη ζωή μας ό,τι μας έχει πει. Αυτή είναι η ευγνωμοσύνη που πρέπει να δείξουμε σε τούτον τον Μέγιστο  Αβατάρ.  Πρέπει τουλάχιστον να εφαρμόσουμε κάποια λίγα από όλα αυτά!

Ο Πάρικσιτ έφθασε στην Απελευθέρωση ακούγοντας  επί εφτά μέρες τις Δόξες του Θεού. Τώρα εγώ ακούω, γράφω και συνειδητοποιώ τις Δόξες του Σουάμι που θα χορηγήσουν  Απελευθέρωση σε όλον τον κόσμο. Είναι μέσα από τα αισθήματά μου που άνοιξαν τα εφτά τσάκρας της Κουνταλίνι και χορηγείται η Απελευθέρωση στα δισεκατομμύρια τζίβας. Ο Πάρικσιτ άκουγε επί εφτά μέρες παραμένοντας στο ίδιο μέρος. Εξαιτίας των εβδομήντα μου χρόνων πλήρους εστιασμού μου τώρα ο κόσμος αλλάζει. Μέσα από αυτό βλέπουμε πόσο μεγάλη δύναμη υπάρχει στον εστιασμό. Η διεύρυνση της δύναμης αυτής  είναι που αλλάζει τον κόσμο. 

ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ

Και τώρα ας τα δούμε όλα αυτά. Κάθε μέρα ο κηπουρός έρχεται στην Βίσβα Μπράχμα Γκάρμπα Κότταμ στις 6 το πρωί και βρίσκεται εκεί όταν πηγαίνουμε για το Αμπισέκαμ. Μετά το Άρατι ξεκινά τη δουλειά του. Πριν ήταν αλκοολικός και κάπνιζε πολλά τσιγάρα, με το που ήρθε, όμως, εδώ είπε ότι άφησε όλες του τις παλιές κακές συνήθειες. Είμαι πολύ χαρούμενη που ένας αγράμματος, ένας αδαής χωρικός ήρθε εδώ και άλλαξε με αυτόν τον τρόπο. Έτσι προσευχήθηκα γι’  αυτούς στον Σουάμι. Όταν τον βλέπω, δάκρυα έρχονται στα μάτια μου. Ο Μέγιστος Αβατάρ έχει έρθει εδώ για να απελευθερώσει όλους τους ανθρώπους σαν κι αυτόν. Είναι αθώοι χωρικοί, δεν έχουν ίχνος προσποίησης και συνειδητοποιούν τα λάθη τους. Έτσι και γω προσευχήθηκα γι’ αυτούς. Το παιδί που είναι άρρωστο ή που δεν ξέρει τίποτα βρίσκεται πάντα στην αγκαλιά της μητέρας του, που το φροντίζει συνεχώς. Ποτέ δεν ανησυχεί για τα υγιή παιδιά της, για αυτά που ξέρουν και μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους. Ο Σουάμι συγκρίνει το στάδιό μου με εκείνο της μητέρας. Όταν οι μορφωμένοι ή οι σπουδαγμένοι κάνουν λάθη, μέσα μου εγείρεται θυμός. Όταν απλοϊκοί άνθρωποι μεταμορφώνονται, το βλέπω και θέλω να προσευχηθώ ακόμα περισσότερο γι’ αυτούς. Ο Σουάμι γι’ αυτό έδωσε ένα παράδειγμα. Ακόμα κι αν ποτίζουμε καθημερινά μιαν σκορδαλιά με ροδόνερο, ποτέ δεν πρόκειται να αλλάξει η φύση της. Η μυρωδιά του σκόρδου δεν θα σταματήσει. Αυτό είναι που ο Σουάμι λέει. Έτσι οτιδήποτε κάνουμε, οι παλιές μας καταγραφές δεν θα μας αφήσουν ποτέ. Ακόμη κι αν βαπτίσουμε ένα σκόρδο σε ροδόνερο, ακόμη κι αν το καλύψουμε με χαλβά Μπάνταμ, ένα γλυκό με αμύγδαλα, η μυρωδιά δεν θα πάψει να υπάρχει. Έτσι και  με το να αντιγράφουμε απλώς τους άλλους δεν πρόκειται να σταματήσει η πτώση μας. Εξιλασμός δεν πρόκειται να επέλθει. Τούτη η βάσανα δεν πρόκειται να μας αφήσει ποτέ. Απλά ξεγελάτε τον εαυτό σας. Είναι κάτι που δε γίνεται στον πνευματικό δρόμο. Κάποιος επιθυμεί να κάνει Τζάπα, ένας άλλος διαλογισμό και ένας τρίτος σέβα. Γι’ αυτό και μην κοιτάτε και μην αντιγράφετε τους άλλους. Πρέπει μέσα από τη δική μας φύση να φθάσουμε τον Θεό. 

Άρθρο για τη Συνειδητότητα  # 1

Ο Κύκνος και το Κοράκι

Πριν λίγο καιρό ο Σουάμι έδωσε μιαν φωτογραφία με το χέρι Του που έριχνε Βιμπούτι. Γι’ αυτό έχω γράψει παλαιότερα. Και τότε, μετά από κάποιες μέρες, έδωσε μιαν άλλην φωτογραφία. Τούτην την φορά φαίνονται πολλά χέρια απλωμένα ζητώντας Βιμπούτι. Το Βιμπούτι φαίνεται να πέφτει σε ένα χέρι, που περιτριγυρίζεται από πολλά άλλα. Με κόκκινη μελάνι ήταν γραμμένο:

«Το Βιμπούτι που υλοποιώ αποτελεί εκδήλωση της Θειότητας και έχει ιδιάζουσα βαρύτητα. Είναι ό,τι απομένει, όταν τα εφήμερα, εγκόσμια και μεταβλητά κατακαίγονται.»

…Χους ει και εις χουν απελεύσεις

Το Βιμπούτι που ο Σουάμι δίνει σε όλους είναι υλοποιημένο και θεϊκό. Τούτη η Δημιουργία είναι εφήμερη, προσωρινή και συνεχώς μεταβαλλόμενη. Ο άνθρωπος γεννιέται, μεγαλώνει και τελικά πεθαίνει. Μετά τον θάνατο γίνεται στάχτη. Πόσες λύπες, δυσκολίες μα και ευτυχία!  Μέσα από πόσα στάδια του νου περνάει! Όλα συνεχώς μεταβάλλονται.  Ο άνθρωπος περνάει μέσα απ’ όλα αυτά για να καταλήξει στο τέλος στάχτη. Αν κάποιος επρόκειτο να καταγράψει στ’ αλήθεια όλες τις σκέψεις που εμφανίζονται στο νου του από το πρωί μέχρι το βράδυ, για σκεφτείτε λιγάκι, πόσες θα ήταν! Είναι τούτες όλες οι τόσο διαφορετικές σκέψεις που γίνονται η φύση του και οι βαθιές του καταγραφές. Πρόκειται για τις Σαμσκάρας, που αποτελούν την αιτία των επανειλημμένων γεννήσεων και θανάτων. Τίποτα σε τούτον τον κόσμο δεν υπάρχει που να μην είναι εφήμερο, προσωρινό. Τα πάντα αλλάζουν, μεταβάλλονται συνεχώς. Όπως ακριβώς και ο άνθρωπος που γεννιέται και πεθαίνει, το ίδιο συμβαίνει και με τα δέντρα που καταλήγουν και αυτά στον θάνατο. Το ίδιο και με όλα τα φυτά και τα ζώα. Δεν υπάρχει τίποτα σε τούτον τον κόσμο που να είναι αιώνιο. Και όμως, ο άνθρωπος περνά τον καιρό του με το να μαζεύει εφήμερα πράγματα. Σύζυγο, παιδιά, σχέσεις και τόσα άλλα. Και που όλα αυτά κάποια μέρα θα γίνουν στάχτη. Και γιατί θα πρέπει να υποφέρει τόσο πολύ γι’ αυτό; Όλοι μας, που έχουμε έρθει από τον Θεό, σ’ Εκείνον θα πρέπει και να επιστρέψουμε. Και μέχρι να’ ρθει εκείνη η στιγμή, ο άνθρωπος θα πρέπει να γεννιέται και να πεθαίνει ξανά και ξανά. Σε τούτον τον κόσμον ο καθένας μας είναι μοναδικός. Κανείς δεν είναι το ίδιο ακριβώς με τον άλλον. Το ίδιο ισχύει και για τους διδύμους. Όλοι μας είμαστε ξεχωριστοί ο ένας από τον άλλον. Και έτσι ο καθένας ζει σύμφωνα με τη φύση του. Ζει, όμως, με λάθος τρόπο, παρατηρώντας και αντιγράφοντας τους γύρω του. Το πρώτο μάθημα που διδάσκεται στο νηπιαγωγείο είναι να μην αντιγράφουμε τους άλλους. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή όλοι συγκρίνουν τους εαυτούς τους με τους άλλους. Παράδειγμα. Κάποιος αγοράζει ένα αυτοκίνητο. Τότε ο γείτονάς του σκέφτεται ότι και εκείνος θα πρέπει να αγοράσει αυτοκίνητο. Ο γιος κάποιου σπουδάζει σε ένα εκκλησιαστικό σχολείο. Κάποιος άλλος σκέφτεται: «Και εγώ θα στείλω το γιο μου στο ίδιο σχολείο.» Μια γυναίκα αγοράζει ένα κόσμημα και βλέποντάς το κάποια άλλη λέει: «Τούτον το μήνα και εγώ θα αγοράσω ένα καινούργιο κόσμημα.» Έτσι, όταν κάποιος συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους, αυτό έχει ως συνέπεια να τους αντιγράφει. Το ίδιο συμβαίνει και στην πνευματική ζωή. Κάποιος πηγαίνει καθημερινά σε ένα άσραμ, και ένας άλλος σκέφτεται: «Μήπως θα πρέπει να πηγαίνω κι εγώ;» Όμως, όλα τούτα δεν πρόκειται να φέρουν μιαν πραγματική αλλαγή στη ζωή του ανθρώπου. Πρέπει να παίρνουμε τις καλές συνήθειες των άλλων και από αυτές να μαθαίνουμε για να μπορέσουμε να αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Ο αποκλειστικός σκοπός της γέννησής μας είναι η μεταμόρφωσή μας. Όλοι πρέπει να φθάσουν τον Θεό μέσα, όμως, από ένα μοναχικό ταξίδι, ένα ταξίδι που θα πρέπει και  το κάνουμε μόνοι μας. Σε τούτο το ταξίδι δεν μπορούμε να πάρουμε κανέναν απολύτως μαζί μας. Όλοι πρέπει να διορθωθούν. Αυτό είναι κάτι που ο Σουάμι το έχει διδάξει με την ιστορία του κύκνου και του κορακιού. Το περπάτημα του κύκνου είναι εξαιρετικά όμορφο. Έτσι και οι ποιητές το συγκρίνουν με εκείνο μιας χαριτωμένης γυναίκας. Κάποτε ένα κοράκι είδε έναν κύκνο να περπατάει και θέλησε  να τον μιμηθεί. Προσπάθησε πολύ μα, εξαντλημένο από τούτες τις προσπάθειές του, σταμάτησε να προσπαθεί και επέστρεψε στο δικό του κορακίσιο περπάτημα. Προσπαθώντας, όμως, να μάθει να περπατάει σαν κύκνος, είχε ξεχάσει και τον τρόπο που περπατούσε. Αν, λοιπόν, και σεις προσπαθείτε να αντιγράφετε τους άλλους, θα πάθετε το ίδιο, θα χάσετε την ίδια σας την φύση.  Αυτό ακριβώς είναι που μας προειδοποιεί ο Σουάμι με έναν τόσο σθεναρό και έντονο τρόπο. Γι’ αυτό μην αντιγράφετε τους άλλους! Το ότι  τους αντιγράφετε το κάνετε μόνον για επίδειξη. Ο Θεός γνωρίζει τα αισθήματα όλων μας. Δεν μπορείτε να Τον ξεγελάσετε και γι’  αυτό μην υποκρίνεστε

Το όνομα και η μορφή Βασάντα δόθηκε σε τούτη τη δέσμη αισθημάτων. Αυτά είναι αισθήματα και μόνον. Όμως, αυτά τα αισθήματα ανήκουν στον Σουάμι. Έτσι κανείς δεν μπορεί να με πιάσει ούτε να με αγγίξει. Αν θέλετε να με αγγίξετε, το μόνο που θα πρέπει να κάνετε είναι να πιαστείτε από τα Πόδια του Σουάμι. Εκεί βρίσκομαι σαν σκόνη. Υπάρχει η Βασάντα σαν σκόνη. Μα και πάλι δεν μπορείτε να με αγγίξετε, αφού αυτή η σκόνη βρίσκεται κάτω από τα Πόδια Του. Δεν μπορείτε να αγγίξετε. Ο Σουάμι έδωσε σ’ αυτό το «Εγώ χωρίς εγώ» ένα τραγούδι Άρατι. Άρατι για ένα «Εγώ χωρίς εγώ»; Άρατι σε μια δέσμη αισθημάτων! Πώς να συλλεχτεί τούτο το μπουκέτο αισθημάτων και να εστιαστεί; Ο Σουάμι έδειξε έναν τρόπο. Όλα τα αισθήματά μου έχουν  συλλεχθεί και έχουν επικεντρωθεί στο Στούπι. Γι’ αυτό τραγουδήστε τούτο το Άρατι στο Στούπι. Τούτα τα  «Εγώ χωρίς εγώ» αισθήματα έχουν τελείως συγκεντρωθεί στο Στούπι. Εδώ παραθέτω την Αγγλική μετάφραση του τραγουδιού του Άρατι που έγραψε ο Σουάμι.

ΣΑΙ ΓΚΙΤΑ ΠΡΑΒΑΤΣΑΝΑΜ

Η Επανενσάρκωση της Ενσάρκωσης της αγάπης, Ράντας και εκείνης που έχει απαράμιλλες εμπειρίες με τον Κύριο Κρίσνα, τον Σρι Σάτυα Σάι Μπάμπα.

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Αφιερώνω τούτο το βιβλίο στα Λώτινα Πόδια του Σρι Σάι Κρίσνα. Η Γκίτα Πραβάτσαναμ  έχει γραφεί και ειπωθεί από Εκείνον.

Με αγάπη

ΒΑΣΑΝΤΑ ΣΑΙ

(Ο παραπάνω ιδιόχειρα γραμμένος τίτλος έχει ευλογηθεί από τον Μπαγκαβάν Σρι Σάτυα Σάι Μπάμπα στις 8 Απριλίου του 2001)

Σημείωση του μεταφραστή

Τον Ιούλιο του 2001 η χωρίς όρια συμπόνια του Σουάμι με έφερε στην Βασάντα Σάι (που με τρυφερότητα την αποκαλούν Άμμα), την Συμπαντική Μητέρα της Πρέμα, που κατάγεται από ένα μικρό χωρίο το Βαντακαμπάττι, κοντά στο Μαντουράι στο κρατίδιο Ταμίλ Νάντου.

Εκείνη την ημέρα η Άμμα κρατούσε ένα αντίγραφο του βιβλίου της «Σάι Γκίτα Πραβάτσαναμ» στα χέρια της. Μόλις είχε πάρει τις ευλογίες του  Σουάμι με το βιμπούτι που υλοποιήθηκε στο εσωτερικό του εξώφυλλου. Καθώς μιλούσε για το βιβλίο, μια ιδέα ήρθε στο νου μου. Τη ρώτησα αν θα μπορούσα να μεταφράσω το βιβλίο στα Αγγλικά. Η Άμμα μπήκε στο δωμάτιο της προσευχής (πούτζα) και αφού προσευχήθηκε μου έδωσε το βιβλίο για μετάφραση.

Από κείνη την ημέρα ταξίδεψα  σε μια πραγματεία πάνω στην Γκίτα, που προκάλεσε μια σκέψη. Χρησιμοποιώντας τις εμπειρίες της ζωής της και τις γεμάτες  χρώματα αφηγήσεις της, το κάθε κεφάλαιο της Γκίτα έχει ερμηνευτεί με σαφήνεια. Είναι προσιτό και ευκολονόητο από όλους. Παντού η Άμμα ενθαρρύνει τους αναγνώστες. Τους ζητά να εφαρμόσουν τουλάχιστον ένα σλόκα στην καθημερινή τους ζωή.

Με τις ευλογίες του Σουάμι, τελείωσα τη μετάφρασή μου. Ο Σουάμι είναι ο φάρος που με καθοδήγησε στο κάθε μου βήμα, καθώς εγώ δεν ήμουνα παρά ένα εργαλείο Του

Η Άμμα με την άφθονη Πρέμα της μου χάρισε την ευχαρίστηση να μεταφράσω το βιβλίο. Ο Σρι Σάι Σρινιβάσαν με ενεθάρρυνε πολύ. Είμαι υπόχρεος στον Σρι Τζάγια Πρακάς για την βοήθεια στη μετάφραση. Καταθέτω τούτη τη μετάφραση στα Λώτινα Πόδια του Μπαγκαβάν.

Ν. Ρατζαμάνι